obsidianangel

her sabah uyandığımda sevgi düşünüyorum. ne kadar eski bir duygu. yaprak kadar yeni bir şey yok bence. insanın iç dünyasında bayat bir sevgi varsa, mutluluk da oradadır.

her sabah uyandığımda aile düşünüyorum. ne kadar cesur bir duygu. kuş kadar uzun bir şey yok bence. insanın iç dünyasında farklı bir gül varsa, mutluluk da oradadır.

karanlık bir akşam ile karşılaştığınızda, içinizde renkli bir his oluşur. baba gibi mutlu şeyler insanı düşündürür. belki de hayatın en klasik yanı budur.